Gerecht van de week, Anjing Goreng

Voor de culinaire liefhebbers zijn we gisteravond op weg gegaan om een lokale specialiteit uit te proberen.

Onder het genot van een rijstwijntje aangevuld met een, zowaar, bijna helder glas water kregen we het gerecht geserveerd. Onvermijdelijk was natuurlijk de flinke bakken met rijst die ze hier nog net niet als tussendoortje eten.

Het hoofdgerecht was zeer stevig gekruid met rode peper en de smaak van het vlees was daardoor moeilijk te achterhalen. Mede door deze rode peper begon een blonde man van het testpaneel spontaan te zweten na de eerste paar happen, dapper at hij door want wou natuurlijk niet onder doen voor die halve pinda’s die naast hun zaten.

Volgende dag werd ook duidelijk waar het spreekwoord: ‘Hij heeft een peper in zijn r**t nodig’, vandaan komt.

Omdat een foto nu eenmaal meer duidelijk maakt dan honderd woorden, even klikken:

Anjing Goreng

Toraja

Zo hier zitten we dan in ons speciaal ingerichte hok. Twee kamers en een wc met douche. De eerste paar dagen zaten we in een bed en breakfast omdat ze ons hokje nog aan het verbouwen waren.

Toen ze klaar waren en dezelfde dag met de spullen kwamen moesten ze nog wel even een bed kopen. Zo gezegd zo gedaan want op weg naar school kwamen we twee motors tegen met daarop delen van een bed. Dus gelijk gestopt, directeur stapt uit en onderhandeld wat en daarna reden we weer verder naar school.

Van te voren gezegd dat we zelf wel even dat bed in elkaar wouden zetten en alles even opnieuw wouden inrichten en dat was wel goed hoor.
Tegen de avond was het bed in het huis en ook vijf man aanwezig uit de familie om onze hele kamer weer opnieuw in te richten, bed in elkaar te zetten een klamboe neer te hangen en het bed op te maken. Ook hadden ze maar brood, jam, spaghetti, kip en een broodrooster voor die blanke europeanen gekocht.

Zoals je leest hebben we helemaal niks in te brengen als we ergens mee willen helpen, ze zeggen ja is goed en doen alsnog hetgeen wat ze van te voren bedacht hadden. Geweldige mensen en de gastvrijheid is overweldigend.
Zelfs zo erg dat ik me hier al helemaal thuis voel.

Alhoewel thuis, thuis moet ik voor eten zorgen en toen ik nog op mezelf woonde ook afwassen enzo. Dat mogen we dus ook niet doen, zodra ze zien dat we niet met eten bezig zijn om een uurtje of half één 's middags zorgen ze zonder wat te zeggen dat er een half uur later eten op tafel staat.

En wat voor eten, pfff, heerlijk. Eigenlijk net iets te, allemaal verse spullen en heerlijke smaken zoals bijvoorbeeld de kip. Loopt vrij rond hier door het dorp en zit boordevol smaak. Dat opgediend met patatformaat aardappeltjes en wat lokale groenten plus de rijst natuurlijk zorgt voor een heerlijk maal. En dat is alleen nog maar tussen de middag :)
Hou al van lekker eten dus zal flink sporten worden waarschijnlijk..

De opdracht op school begint ook vorm aan te nemen maar zal daar binnenkort een blogberichtje aan wijden.

Vandaag ook een roadtripje gehad naar een dorpje verderop en een traditioneel rijsthuis dorp bezocht, foto's via mijn hyves --> Klikkerdeklik (vanaf foto 17 is nieuw)
Ook op een begraafplats in een bergwand geweest en een hele aparte ervaring. Botten van mensen lagen her en der opgestapeld en schedels lagen ook op diverse plaatsen.
Om te zorgen dat de doden geen dorst krijgen of toevallig zin hebben in een peukje laten ze van alles achter, zoals onderstaande foto:



Daarna nog genoten van de omgeving en een drankje gedronken met onderstaand uitzicht, tevens het eind van het beircht en mocht je een berichtje willen sturen, gewoon doen. Altijd leuk.

Even klikken:


Jos

P.s mijn telefoon nummer hier: +6281354700381, bellen is duur maar kan goedkoop smsen dus..

Filmpje

Tijdens de pauzes op Andika is er een groot gedeelte van de leerlingen die een variant van voetvolley spelen, niet met een voetbal maar met een in elkaar gevlochten rieten bal zo groot als een appel.

Hier noemen ze het sepak takraw en we hebben met verbazing zitten te kijken naar een aantal potjes. Nog niet eerder een achterwaartse smash gezien met de wreef van de voet over een anderhalf hoge lijn terwijl de andere voet stevig op de grond blijft staan maar ze krijgen het zonder enige moeite voor elkaar. Hieronder een linkje naar de jijbuis voor een korte video, heel simpel gewoon even:

KLIKKEN en kijken.

Jos

Foto update

Aantal foto'tjes te bekijken via mijn hyves, voor de niet hyvers klikken op de volgende link:

Hyve Jos

Jos

Het begin

Inmiddels veilig aangekomen in het dorp Makale op het eiland Sulawesi na twee en een halve dag reizen met vliegtuig en auto. Een erg lange zit maar al veel moois gezien.

Over het vliegen is weinig te vertellen, twee keer overgestapt in Honkong en in Jakarta. Eenmaal aangekomen in Makassar (hoofdstad Sulawesi) werden we opgewacht door vier Indonesiërs. Paulus, onze contactpersoon. Dickie, een automotive leraar van de school. Mister Butu, de directeur van de school en de chauffeur.

Eerst overnacht in een hotel en de volgende dag op weg gegaan naar Makale. Aantal keren gestopt om ergens te eten en tot nu toe al erg veel rijst gehad.. Geen idee hoe die mensen het hier redden om zo dun te blijven, krijg in ieder geval genoeg calorieën binnen :)

Snelheid kwam niet vaak boven de 50 km/h uit onder andere door wegwerkzaamheden, opstoppingen of flinke gaten in de weg maar er was ondertussen genoeg te kijken. Onder andere inhaalmanoeuvres waar je de eerste paar keer je hart bij vast hield, overal kraampjes en huizen langs de weg, veel scooter en motors waarvan sommigen een enorme lading op mee weten te nemen of er met vier man tegelijk opzitten. Daarnaast ook de prachtige omgeving, zal er binnenkort is wat foto’s van posten.

Op dit moment verblijven we nog in een soort bed en breakfast omdat ze onze kamers bij Mister Butu thuis nog aan het verbouwen zijn. Als het goed is mogen we morgen (dinsdag) ons spul verhuizen daar naar toe.

We zijn nu bezig met alles opstarten en kijken hoe we onze stage in kunnen delen, gaat nog niet echt hard maar zal daar binnenkort is wat over melden als er wat meer duidelijkheid is.

Jos

De afscheidsweek

Een dag voor vertrek voorlopig het laatste bericht uit Nederland na een toch wel verrassende week.

Afgelopen zaterdagavond/nacht samen met vrienden een mooie bbq gehouden met genoeg drank en eten, uiteindelijk met z'n allen terecht gekomen rond het bbq/kampvuur en al met al een mooie avond geworden. Dank voor de gezelligheid!!

Meer foto's via mijn hyves voor de liefhebbers.

De dagen erna nog veel gezelligheid gehad samen met familie en andere goeie kenissen en ook dit was allemaal geslaagd en kan ik zeker waarderen ook daarvoor dank!

Afgelopen week gaat toch wel erg snel voorbij en voordat je het weet ben je de laatste dingen aan het regelen zoals koffer inpakken, skype, vervoer naar schiphol en dat soort zaken.

Totdat alle plannen wild worden verstoord op een woensdagavond..

Druk bezig samen met mijn ma om de motor af te dekken voor haar winterslaapje totdat er een auto bij ons op de dam stopte.

Rutger kwam de nieuwe auto van z'n broer showen, samen met Jaap en Arno. Achteraf had ik natuurlijk wel kunnen weten dat Jaap zulke dingen geen fluit interesseert maar ja dat had ik toen even niet door..

Vijf minuten daarna komt Vincent aanrijden samen met Kay gevolgd door Niek, Sietse, Mati en Jeroen.

Op dat moment dacht ik nog steeds dat er 's avonds bij mij thuis bezoek langs zou komen (ouders van vriendin) maar zelf zij hoorde dus bij het complot :)

Na veel gelach van hun kant zijn we op weg gegaan met z'n allen en een paar uur op elkaar lopen schieten op een paintball baan gevolgd door gezelligheid over een krat bier.

Totaal onverwacht maar heel erg geslaagd jongens! Dank voor de mooie avond en mooie herinneringen, straks ga ik jullie nog missen ook daar in Indonesië :).

Morgenmiddag vliegen we om 2 uur vanaf Schiphol op weg naar Hongkong en vervolgens door naar Jakarta. Op Jakarta moeten we een paar uurtjes wachten en dan gaan we door naar Makassar (hoofdstad zuid-Sulawesi). Vervolgens worden we opgehaald door twee leraren van de school en na een overnachting in een hotel rijden we naar de plaats van bestemming toe.

Ten minste dit is het plan, verloop van de reis en dergelijke is een mooie onderwerp voor het volgende bericht. Geen idee wanneer daar tijd voor is maar zal hier vanzelf een keer verschijnen.

Jos

Visum

Nog niet weg uit Nederland of het avontuur begint al, namelijk met het aanvragen van een visum..

Van te voren bij de ambassade te Den Haag geïnformeerd over de gang van zaken en welke papieren ik moest meenemen voor de aanvraag. Hierna alles uitgeprint, ondertekent en meer van die onzin en met mijn goeie gedrag op naar Den Haag.

Aangekomen bij het loket:
Dikke balie mevrouw: 'Niet goed, ga maar naar huis en print een visum aanvraag van onze website uit'
Ik: 'Mevrouw, ik woon 2 uur reizen verder op. Zou ik misschien even een computer van jullie mogen gebruiken?'
Dikke balie muts: 'Nee'

Toen maar weer de stad in gelopen en uiteindelijk in een coffeeshop het vereiste uitgeprint. Kennelijk was ik niet de eerste want de coffeeshop printte regelmatig visum aanvragen uit.. Fijne lui daar op de ambassade.

Dus terug naar de balie mevrouw. Enige wat er uit kwam na het aanpakken van de papieren was kamer 15 en een handgebaar naar achter.
Na een tijd zoeken naar kamer 15 (weggestopt achter in het gebouw..) werden mijn papieren zonder wat te zeggen van mij aangepakt en moest even wachten.

Anderhalf uur en een handtekening verder weer terug bij de eerste balie mevrouw.

Balie mevrouw: 'Jij net naar achter geweest om brief met handtekening te halen?'
Ik: 'Als u het zegt dan zal het wel zo zijn.'
Balie mevrouw: 'Zucht, jij bent toch naar kamer 15 geweest voor brief met handtekening?
Ik: 'Geen idee mevrouw, als er op die brief een handtekening staat dan zal dat wel zo zijn'
Balie mevrouw ging zo nog een tijdje door en toen:
Balie mevrouw: 'Snap niet dat jij kunt studeren als je zo dom bent'
Ik: 'Sorry mevrouw maar hoe moet ik weten wat ik net heb opgehaald als niemand mij hier iets verteld?
Balie mevrouw: 'Heb jij net een brief gehaald met handtekening'
Ik: 'Ja'
Balie mevrouw: Kijk dat wou ik horen.

Toen eindelijk een visum aangevraagd en deze binnenkort ophalen. Vlucht is ook geboekt en we vertrekken op 28 augustus vanaf Schiphol.

En nu maar hopen dat de communicatie daar ter plekke iets soepeler verloopt..

Jos